تشریح اقتضائات توافق راهبردی با روسیه

معاونت مطالعات سیاسی مرکز پژوهش های مجلس شورا ی اسلامی طی گزارشی به امکان سنجی امضا ی توافق راهبردی با کشور روسیه و الزامات و اقتضائات این توافق پرداخت.
در این گزارش آمده است که: امروزه، ابعاد وسیع تر و ماهیت پیچیده تر روابط میان دولت‌ ها، الگو های کهن تر روابط را به نفع انواع جدید تر آن تغییر داده است. در این میان، الگوی همکاری راهبردی، از آغاز قرن جدید میلادی به طور خاص مورد توجه دولت‌ ها قرار گرفته است. تنوع موضوعات همکاری و بازه زمانی فراخ این روابط، نخستین چیزی است که در اسناد همکاری راهبردی مورد توجه قرار می گیرد.
در بخشی دیگر از این گزارش گفته شده است که: یکی از مهم ترین ویژگی‌ های همکاری راهبردی به ماهیت سلسله وسیع منافع مشترک بلند مدت میان دو کشور مربوط می‌شود، منافعی که مستقل از شرایط سیاسی موجود یا اقدام های طرف های ثالث شکل می‌گیرند.
در ادامه این گزارش آمده است که: جمهوری اسلامی ایران و روسیه در سال‌ های اخیر روابط نزدیکی را با یکدیگر تدارک دیده‌ اند و همین امر امکان سنجی انعقاد یک توافق راهبردی و بلند مدت را به یک بحث مسلط در میان صاحب نظران تبدیل کرده است. محرکه‌ ها و پیش رانهای مختلفی وجود دارد که مسیر اجرای توافق راهبردی جمهوری اسلامی ایران با روسیه را هموار می سازد. این محرکه ها مجموعه ای از متغیر ها و اشتراکات تاریخی، سیاسی، هنجاری و… را در بر می گیرد و تمرکز بر آنها می تواند به تقویت اراده دو دولت برای نیل به چنین توافقی منجر گردد.
در ادامه این گزارش تأکید شده  است: همکاری و مساعی دو کشور در قبال بحران تاجیکستان که در گیری های داخلی در این کشور تازه استقلال یافته از اتحاد جماهیر شوروی را پایان داد، و نیز همکاری آنها در افغانستان در دهه ۱۹۹۰ از جمله مهم ترین تجارب دو کشور در این زمینه محسوب می‌ شود. همچنین همکاری دو کشور در سوریه نقطه عطفی در روابط تهران و مسکو بوده و شاخص ترین نماد همکاری راهبردی دو کشور است.
در این گزارش گفته شده: موضع مشترک جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه در برابر آنچه نظم لیبرال دمکراسی غربی بر جهان تحمیل کرده و همسانی معنا دار رویکردهای تجویزی آنها در خصوص آنچه بایسته های ضروری نیل به نظم مطلوب جهانی را شکل می دهد از جمله حمایت تهران و مسکو از چند جانبه گرایی در نظام بین الملل، از مؤلفه های بستر ساز برای برقراری روابط بلند مدت راهبردی میان ایران و روسیه است.
در این گزارش ضمن بیان این نکته که ادراکات و تصورات مشترک ایران و روسیه از منابع تهدید ملی، منطقه‌ ای و بین المللی من جمله تهدیداتی چون یک جانبه گرایی امریکا، نقض حقوق بین الملل، هژمونی طلبی ایالات متحده و اعمال استاندارد های دوگانه در سیاست خارجی قدرت های غربی پیشران قدرتمند ی را برای حرکت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراتیو روسیه به سمت انعقاد یک توافق راهبردی بلند مدت ایجاد کرده است، تصریح شده است که: وجود یک تصویر روشن از ثبات و پایداری نظام های سیاسی حاکم بر ایران و روسیه خود پیش ران قدرتمندی برای حرکت آنها به سوی یک توافق راهبردی بلندمدت است. هر دو کشور با اطمینان از تداوم این ثبات که شرط لازم جهت مبادرت به سرمایه گذاری های بلند مدت در حوزه روابط خارجی است قادر خواهند بود که با ظرفیت بیشتری به سمت انعقاد توافق راهبردی با یکدیگر روی آورند.
علی رغم پیش ران‌ ها و محرکه های قوی برای انعقاد توافق راهبردی میان جمهوری اسلامی ایران و روسیه، برخی موانع و چالش‌ ها نیز فرا روی این فرایند وجود دارد. این موانع ممکن است روند رسیدن دو کشور به همکاری راهبردی بلند مدت را با تأخیر مواجه سازند. دخالت و نقش مخرب بازیگران ثالث همچون رژیم صهیونیستی، پایین بودن سطح تعاملات اقتصادی دو کشور و ضعف ارتباطات و تعاملات میان مردم و بخش های غیر دولتی ایران و روسیه از جمله مهم ترین این موانع به حساب می‌ آید.
تلاش برای تغییر ادراک تصمیم سازان روس در خصوص عزم و جدیت ایران برای همکاری جامع راهبردی، تدبیر و مدیریت افکار عمومی در خصوص ماهیت و ضرورت توافق راهبردی با روسیه، مدیریت زمانی امضای توافق و عدم همزمانی آن با روند تصویب کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر، ظرفیت سازی توافق راهبردی با روسیه در راستای تقویت محور مقاومت، تلاش برای پیوند بیشتر با ساختارهای نهادی فراملی روس بنیان و توجه به وجوه نرم افزاری روابط راهبردی با روسیه من جمله مهم ترین الزامات فراروی انعقاد توافق راهبردی ایران با روسیه است که در این گزارش بر آن تاکید شده است.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

کمک نیاز دارید? چت از طریق واتساپ