روش تشخیص سم در میوه ها

یک تیم علمی بین المللی با مشارکت دانشمندان دانشگاه علوم پزشکی شهر تبریز ایران و دانشگاه ملی تحقیقات هسته ای کشور روسیه (MEPhI)در مسکو ، روشی را برای تشخیص ماده سمی تیابندازول در میوه ها ابداع نموده است.
استفاده از تیابندازول در فرآوری مواد غذایی  در روسیه و اتحادیه اروپا  ممنوع است. با این وجود دانشمندان توضیح می دهند که از این ماده سمی در کشاورزی جهت درمان گیاهان برای محافظت از آنها در برابر آفات ، پوسیدگی و کپک استفاده می گردد.اما بقایای تیابندازول پس از استفاده از آن در خاک به راحتی وارد محیط زیست و سپس وارد سبزیجات و میوه ها می شود.
کنستانتین کاتین ، دانشیار NRNU MEPhI (INTEL) گفت: تیابندازول برای انسان سمی است.از علائم اصلی مسمومیت می توان به حالت تهوع ، استفراغ ، سردرد ، خواب آلودگی و تب اشاره نمود. زمانی که تیابندازول وارد بدن می شود منجر به نارسایی کبدی، ایجاد اختلال در رشد جنین در زنان باردار یا ایجاد واکنش آلرژیک می گردد.
سازمان غذا و داروی اتحادیه اروپا و سایر سازمان های مشابه تأثیر این ماده سمی  بر موجودات زنده را خطرناک می دانند.
متخصصان روشی جدید برای یافتن تیابندازول در میوه ها ، حتی در کوچکترین غلظت ایجاد نموده اند. برای این کار آنها یک محلول ویژه  تهیه نموده اند. ترکیب این ترکیب شیمیایی با استفاده از محاسبات DFT (density functional theory   ـ نظریه تابعی چگالی) : با مقایسه ساختار الکترونیکی مولکول های تیابندازول و سایر مواد، انتخاب شده است.
کنستانتین کاتین بیان کرد: “هدف از  محاسبه DFT انتخاب ترکیب محلول متناسب با تیابندازول مانند کلید برای قفل است.برای ما مهم بود که محلول حاصله حتی در شرایطی که تیابندازول بسیار کم و آلاینده های دیگری در محصول غذایی وجود دارد، بطور مؤثر با این ماده سمی تداخل داشته باشد.
پس از آزمایش گزینه های مختلف ، دانشمندان یک ترکیب مولکولی مناسب بر اساس بتائین و پیروسلیمئیک اسید پیدا کرده که تیابندازول را در میوه ها یافته ، به آن متصل شده و حضور آن را برجسته می نماید.
طبق گفته دانشمندان ، این امر یافتن حتی کوچکترین دوزهای این  ماده سمی (حداکثر 0.1 میلی گرم در لیتر) را در تقریباً همه انواع میوه های صادر شده، امکان پذیر می سازد.
کنستانتین کاتین در ادامه افزود: حداکثر مقدار مجاز تیابندازول در میوه ها و سبزیجات توسط مقامات دولتی مربوطه تعیین می گردد. هنجار ها و موازین در کشور های گوناگون  و برای میوه های مختلف اندکی با هم فرق داشته و تقریباً 5 میلی گرم در لیتر است. فناوری پیشنهادی ما قادر به تعیین غلظت ،تیابندازول حتی  ۵٠ برابر کمتر از حداکثر مجاز است.
قبلتر تیابندازول را با استفاده از الکتروفورز مویرگی یا طیف سنجی فلورسانس جستجو می نمودند. این ها روش های گران قیمتی هستند که نیازمند تجهیزات خاصی هستند که در همه آزمایشگاه ها موجود نیست ،در حالی که بتائین و اسید پیروسلیلیک به میزان حداکثر در دسترس کامل دانشمندان قرار دارد.
پژوهشگران قصد دارند این فناوری را ثبت نموده  و به کمیسیون اتحادیه اروپا ارائه دهند تا بتوان از آن برای بازرسی محصولات غذایی صادر شده از ترکیه به اتحادیه اروپا استفاده نمود. همچنین متخصصان در حال توسعه فناوری مشابهی برای جستجوی مواد سمی در لوازم آرایشی نیز می باشند.
دانشمندان ترکیه و عربستان سعودی نیز در این مطالعه شرکت نمودند.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

کمک نیاز دارید? چت از طریق واتساپ